Meehelpen bij een kerstborrel evenement

14 en 15 december heb ik op de kerstborrel van Vanderlande meegeholpen. Dit was een kerstborrel voor meer dan 5500 werknemers. De tuin van de hoofdlocatie in Veghel was omgetoverd tot een Winter Wonderland Festival. Het was een 2 daags evenement wat begon om 16.00 uur en tot 20.00 uur duurde. In die tijd konden de werknemers genieten van een heerlijk worstenbroodje bij binnenkomst. Vervolgens konden ze lekker warme chocolademelk, glühwein of wat anders drinken. Ook konden ze langs de verschillende kersthuisjes voor een lekker bord stamppot met worst. De tuin was mooi in winterse sferen aangekleed. Verder kon iedereen genieten van de muziek van de DJ. Ook was er een photobooth aanwezig waar je leuke foto’s kon maken. En wat al helemaal toevallig en leuk was, was dat het die week ook nog eens de koudste week van heel het jaar was, de hoogste temperatuur dag was -3. Dat paste dus helemaal bij sfeer. Kortom, een zeer geslaagd evenement voor iedereen.

Ik stond beide dagen in een kersthuisje stamppot uit te delen. Ik had dus een goed overzicht van het evenement. Wat ik merkte en wat ik wist was dat er bij Vanderlande veel buitenlanders werkte, die dus niet allemaal Nederlands konden. En daarom moest ik in het Engels uitleggen wat stamppot is. Dat was voor mij wel een dingetje aangezien ik Engels al heel lastig vind en om dan ook nog iets uit te leggen vind ik dan al helemaal moeilijk. En dat vind ik ook altijd heel vervelend voor mezelf dat ik het niet kan, maar ook voor de persoon tegen wie ik praat, dat ik voor hem niet uit kan leggen wat hij op zijn bord heeft liggen. Dat is dus nog steeds een puntje waar ik aan wil en moet werken.
Verder was wel alles voor ons als personeel goed geregeld. Om de zoveel tijd kwam er iemand binnen om te vragen of je nog wat nodig had aan stamppot, hachee, worst of spek. En ook kon je dan meteen zeggen of je zelf ook dorst of honger had en dan zorgden ze ook meteen dat er iets voor ons te eten of te drinken kwam. Wel kwam ik er achter dat er veel losse bedrijven aan het werk waren. Één bedrijf regelde het hele evenement, maar zij schakelde voor alles een ander bedrijf in. Het eten, drinken, muziek, lichten, photobooth, etc. dat waren allemaal verschillende bedrijven. Wat ik uiteindelijk wel heel goed samen vond gaan, dus dat is dan heel goed geregeld als je met zoveel bedrijven zo iets moois neer kunt zetten. Iedereen had ook zijn eigen “baas”. En al die bazen wisten precies hoe alles moest gebeuren, dus dat zat heel goed in elkaar allemaal. Wel vond ik dat sommige bedrijven laat klaar waren met alles opzetten. Om 16.00u begon het, maar toen waren ze nog steeds bezig met de laatste dingen klaarzetten. Dit vond ik wel een minpuntje. Als ze de volgende keer een halfuurtje eerder begonnen dan waren ze precies klaar met alles als de eerste gasten binnen komen.

Ik vond het heel leuk om een dagje mee te helpen bij de kerstborrel, maar ik ben verder niet opzoek naar een stage plek of werk op dit gebied ben ik achter gekomen. Ik vond het vooral leuk voor de ervaring. Je zag namelijk dat iedereen aan het genieten was. En als ik gasten zie genieten, dan doe ik dat ook. Ik vind het namelijk belangrijk dat gasten met een glimlach rondlopen en dat ze het naar hun zin hebben. Dat zijn dan ook mijn waarden en drijfveren. Ook heb ik hier mijn kwaliteiten, zoals sociaal, open, praktisch en logisch, in kunnen zetten. Toch vind ik het wel leuker om te werken of stage te lopen bij een bedrijf waar alles op één plek is en waar je dus niet alles voor één dag of een paar dagen opzet. Maar in ieder geval, het klanten contact vind ik heel leuk.
Wat ik ook had gemerkt was dat ook deze sector iedere keer met de tijd mee moet blijven gaan. De aankleding, de sfeer en de opzet moet heel modern zijn. Een stretchtent is bijvoorbeeld echt een trend van de laatste jaren. Maar ook alcoholvrij bieren, steigerhouten statafels, prikkabel met lampjes en een photobooth zijn in trek. En natuurlijk duurzaamheid niet te vergeten. Het is dus heel belangrijk om in deze sector op de hoogte te zijn en te blijven van alle trends en ook om met die trends mee te gaan. Je moet nu eenmaal om de zoveel tijd nieuwe meubels kopen en dat kost veel geld, maar als je met oude meubels blijft werken dan trek je ook geen nieuwe klanten meer aan. Ik vind het wel interessant om ook op de hoogte te blijven van die trends, maar verder ben ik niet op zoek naar een stageplek of baan in die catering / evenementen sector. Ik heb bij Vanderlande veel geleerd, wat ik ook zeker meeneem, maar ik ben niet op zoek naar een stage of een baan in die tak. Bij die bedrijven moet je vaak ook heel hard werken. En dat vind ik zeker niet erg, maar soms moet er echt veel gesjouwd en getild worden, want alles moet natuurlijk van plek naar plek, en dat vind ik minder. Eerst stond er bijvoorbeeld helemaal niks in de tuin van Vanderlande en een paar dagen later staat er een heel mini festival. Dat moet allemaal met de hand klaar gezet worden, veel staat wel op wieltjes, maar dan moet er nog heel veel getild, gesjouwd en geduwd worden. En af en toe vind ik dat niet erg om te doen, maar bij veel bedrijven moet dat iedere week. (Als het niet vaker is.)

De leiderschap stijl die vooral werd gebruikt was, wees proactief. Het was een druk evenement waarbij je hard moest werken en waarbij je bijvoorbeeld niet iedere vraag die je had kon stellen. Je moest dus proactief zijn en zelf het antwoord op de vraag bedenken of zelf kijken wat het slimst was. Ik begreep helemaal dat dit hun leiderschap stijl was. Het was namelijk heel druk waardoor alles rap moest verlopen. Als ik bijvoorbeeld een vraag had en ik moest het antwoord na gaan vragen, dan zou er waarschijnlijk zo’n lange rij voor mijn kraampje hebben gestaan dat de mensen té lang moesten wachten waardoor de service vanuit hun ogen dan slecht zou zijn, omdat alles te lang zou duren.

En zoals ik al zei, waren er ook veel buitenlandse werknemers. Ik merkte heel goed wie er buitenlands waren en wie niet. Ik merkte dit natuurlijk aan de taal, maar ook merkte ik dit aan het feit dat hun natuurlijk niet weten wat stamppot is. Stamppot is een typisch Hollands iets, dus het is én lastig uit te leggen wat het is én ze kennen het niet, dus het is ook lastig te begrijpen voor hun. Bovendien aten hun minder stamppot als de Nederlands. Wat ik ook kan begrijpen, want voor hun is dat helemaal nieuw, dus ook zijn ze niet gewend aan het eten van stamppot waardoor ze het misschien ook minder lekker vinden. Wat ik heel mooi vond om te zien was dat de Nederlandse collega’s heel goed hun buitenlandse collega’s hielpen met wat ze konden kiezen en wat het was.